امروز این موضوع توی جلسه ی استاد راهنماهای دانشگاه مطرح بود که چرا ما زیر بار کارهای کم کیفیت میریم و حاضر میشیم که بهشون نمره بدیم و فارغ التحصیلشون کنیمو بعد مساله فشار دانشگاه برای داشتن خروجی و فارغ التحصیل به نسبت ورودی ها و کمبود امکانات مطرح شدو حتی فشار بیشتر مسئولین برای فارغ التحصیلی سریعتر دوستان و اقوام و آشناییانشون!
و در نهایت فشار مالی ای که دانشجوها بابت شهریه ثابت تمدید پایان نامه میپردازند

اما مساله ای که تنها آقای دکتر (که ذکر خیرشون رفت) و نه کس دیگری از ما بهش اشاره کرد این بود کهچرا استادها باید نقش کاتالیزور و تسهیل کننده ی این جریان رو بازی کنند؟ چرا ما باید شرایط مالی دانشجو رو در نظر بگیریم و چرا او خودش به فکر نباشه که زودتر و بهتر کار کنه؟ چرا ما باید زودتر خروجی فارغ التحصیل تحویل دانشگاه بدیم و دانشگاه هیچ نظر سنجی ای در مورد ورودی ها از استادها که هیچ! از مدیر گروه هم نکنه؟ و جالب تر از همه اینکه چرا این شخص کاتالیزور، کمترین بهره ی مالی رو در کل این جریان میبره؟ گاهی یادمون میره یا حتی نمیدونیم که وظیفه ی هر کسی در هر جایگاهی چیهاینکه درک شرایط دانشجو وظیفه ی یک استاد نیست، و اگر گاهی این اتفاق می افته، انسانیت جدای از نظام آموزشیه .

محمدرضا به سلامت برگشت و امروز سر تحویل طرح، کار نداشت

دوست و همکلاسی و همکیشش علیرضا هم که از ماموریت تاجیکستان برگشته و برای من سوغات از معدن اونجا سنگ هم آورده به همراه یک نانچکوی دست ساز که من به یاد ایام قدیم امورات لات بازیم! رو پی بگیرم و یک کیسه گیاه گزنه که این بی صدایی روزهای آلودگی هوام رو طی کنم

به این دونفر گفتم من شرایط شما رو درک میکنم و به همین خاطر حاضرم به شما تا روز امتحان یا ۹ روز بیشتر از بقیه مهلت بدم، اما هیچ تفاوتی توی فاکتورهای نمره دهی شما با اون ها نیست

تمام این موضوع هم فقط به خاطر اینه که شما دوتا اغلب کارهای بچه ها رو کمک کردین و برای همه زحمت کشیدین جز خودتون

اما همچنان دارم پیش خودم فکر میکنم که آیا این رعایت عدل هست یا نه؟

پیش خودم میگم آره، چون این دوتا سواد طرح ۴ رو پیدا کردن اما نتونستند کار رو برسونند

بعد میگم نه، چون اگه بقیه هم ۹ روز مهلت داشتند، شاید اوضاع نمره شون تغییری میکرد

و بعد میگم اگه این جریان مثل روی نمودار بردن نمره های، به یک نسبت تغییر میکرد، در اصل موضوع تغییری به وجود نمی اومد و مثلا نمره ی همه یک میزانی اضافه میشد

و بعد....

تموم نشده این خودگوئه هنوز!