تا قبل از اینکه عکس یکی از پروفایل هام رو توی موبایل شاگردها ببینم

معتقد بودم که اونی که هستم 

نه غیرمتعارفه نه چیزی برای پنهان کردن داره

که عکس و اسم پروفایلش یه چیز دیگه باشه

درواقع اساسا دوست داشتم مطرح باشم نه اینکه قایم بشم!

اما وقتی این عکس رو که حتی با روسری و تمام رخ بود رو توی گوشی اونا دیدم

انقدر احساس عدم امنیت کردم که هنوز هم آثارش باقیه

که باعث شده این چند روز قبل از باز شدن دانشگاه ها وادارم کنه به تغییر عکس فکر کنم

البته من خودم هم از اون وروجک هایی ام که تا شماره ی شناسنامه ی ملت رو درمیاوردم و همه چیزو میخوندم

برای همین از اینکه اونا این کارو میکنن ناراحت نمیشم

از اینکه اسیر دست  آدم های مریض بشم  و توی بچه بازی های این ها دردسر درست بشه میترسم

برای همین احتمالا عکس هام رو طوری ادیت میکنم که چهره ام خیلی قابل تشخیص نباشه